Opracowanie
„MATURA 1938 r.”
Stoją
od lewej:
I rząd: - Ks. F. Tan, Dyr. J. Jaroszyński, prof. St. Ostrowski, prof. K. Kwiek, (nieco wyżej) – Sekretarz Szkoły, prof. Kesselering.
II
rząd: - J. Hejmo, E. Loret,
M. Rosołowski, R. Binkiewicz, T. Hahn, A. Ruszkiewicz, J. Zieliński, J.
Lazarek, Osiński (ekstern).
III rząd: - J. Gruszka, J. Oremus, Z. Lewandowski, T. Hibszer, E. Szczechura, Sierakowski (ekstern), H. Dzierżanowski, J. Kozłow, T. Cissowski, R. Wołk, B. Czekajewski, (wyzej w prawym rogu) M. Dyńczak, G. Nowicki, H. Rusinowski.
Maturzyści 1938 roku
W maju 1938 r. 22 absolwentów Państwowego Gimnazjum Męskiego im. Tadeusza Reytana w Warszawie, otrzymało z rąk Dyrektora Szkoły Pana Józefa Jaroszyńskiego świadectwa maturalne. Egzamin maturalny poprzedzał 5 letni okres nauki w gimnazjum, które należało do czołówki szkół średnich w Warszawie i jako jedyne realizowało program typu klasycznego z obowiązkową nauką łaciny i greki.
Mimo, że 54 lata upłynęły od
otrzymania świadectw dojrzałości, mile wspominamy naukę tych „martwych
języków”. Świetni profesorowie: Zdzisław Zmigryder-Konopka, Stanisław Seliga i
Stanisław Ostrowski już w czasie nauki języków starożytnych wskazywali nam, że
liczne wyrazy z greki, a zwłaszcza łaciny mają swoje życie w językach: włoskim,
francuskim, angielskim, niemieckim i równiez polskim. Jeśli mówimy, że
Gimnazjum Reytana to szkoła o wspaniałych tradycjach, to należy zapytać – skąd
ten wyraz tradycja? Właśnie od łacińskiego słowa tradere (przekazywać).
Poza nauczycielami języków
starożytnych wspominamy z wielką sympatią i uznaniem cały zespół profesorski z
okresu pobytu u Reytana. Byli to:
Władysław Brodzikowski - język polski
Kazimierz Kwiek - język polski
Stefan Kamiński - fizyka
Jadwiga Odyniec - język
francuski
Józef Krudowski - geografia
Kazimierz Wróblewski - Historia
Zenon Jagodziński - matematyka
Feliks Frankiewicz - wychowanie fizyczne
Janina Gerhardowa - język niemiecki
G. Kesselering - język niemiecki
Ks. Feliks Tan - religia
Ten wspaniały zespół
pedagogów z dyr. Jaroszyńskim na czele inspirował nas do rzetelnej nauki,
dbając jednocześnie o nasz ogólny rozwój fizyczny i umysłowy, a także o postawę
patriotyczną. Miała w tym swój udział również działająca w gimnazjum
organizacja harcerska: 1 Warszawska Drużyna Harcerska t.zw. „Czarna Jedynka”.
Wśród maturzystów 1938 roku wielu było członkami tejże drużyny. W roku szkolnym
1937/38 drużynowym „Czarnej Jedynki” był nasz kolega Ryszard Binkiewicz.
Maturzyści 1938 roku mieli
wkrótce okazję wykazania właściwej postawy patriotycznej w czasie działań
wojennych 1938 r. a także w Ruchu Oporu w latach 1940-1945. Niektóre szczegóły
tych dokonań podano przy nazwiskach poszczególnych absolwentów.
W tym miejscu należy
przypomnieć prof. Frankiewicza dbającego o nasze wychowanie fizyczne. Ze
wzgledu na ograniczone możliwości uprawiania ćwiczeń w gimnazjalnej sali
gimnastycznej, jak tylko pozwalała pogoda, prowadził nas do parku „Agrykola”,
gdzie często mieliśmy okazję podziwiać trenującego tam naszego olimpijczyka
Janusza Kusocińskiego zamordowanego w czasie okupacji przez Niemców w
Palmirach. Prof. Frankiewicz również zginął z rąk okupanta. Z naszą sala
gimnastyczną związane są również zajęcia Przysposobienia Wojskowego prowadzone
przez kapitana Zachutę oraz sierż. Preissa, zakończone obozem szkoleniowym w
Lidzbarku.
Wspomniany uprzednio prof.
Zmigryder-Konopka w czasie oblężenia Warszawy przez Niemców w 1939 r. wchodził
w skład Rady Obrony przy prezydencie Starzyńskim, również zginął z rąk
okupanta. Prof. Seliga dostał się do Anglii i był Dyrektorem Gimnazjum
Polskiego w Londynie.
Prof. Ostrowski po
zakończeniu wojny został dyrektorem Gimnazjum im. T. Reytana i gospodarzył do
śmierci w nowym gmachu szkoły przy ul. Wiktorskiej Nr. 30.
Bardzo mile wspominamy ks.
Tana, wychowawcę naszej klasy maturalnej. Jako uczniowie szkoły męskiej
ceniliśmy sobie działanie Ks. Tana na odcinku nawiązywania kontaktów z
uczennicami gimnazjum żeńskiego, gdzie ksiądz był również prefektem.
Księdzu zawdzięczaliśmy
zapraszanie dziewcząt na nasze zabawy szkolne, jak i nasz udział w zabawach
organizowanych w tamtej szkole w ramach rewanżu. Ksiądz Tan po zakończeniu
wojny był proboszczem w parafii Św. Józefa we Mszczonowie, gdzie zmarł w r.
1956 i został pochowany na miejscowym cmentarzu.
Maturzyści 1938 roku
przechodząc obecnie przez plac Trzech Krzyży w Warszawie z rozrzewnieniem
spoglądają na ul. Książęcą, gdzie mieściła się nasza szkoła. Do gmachu szkoły
były dwa wejścia. Jedno z nich prowadziło do kancelarii, dyrekcji oraz było
wejściem dla grona pedagogicznego. Uczniowie wchodzili wejściem drugim
prowadzącym przez szatnię, gdzie każdy uczeń miał swoja szafkę na buty, które
należało zdjąć i założyć miękkie pantofle, aby nie brudzić ładnie utrzymanych
podłóg w szkole. W szatni tej królował jeden z woźnych, p. Jan bacznie
pilnujący, aby uczniowie zdjęli buty i założyli „kapcie” przed wejściem do klas
szkolnych. W razie braku subordynacji Pan Jan grzmiał głośno na całą szatnię
„Ja i Pan Dyrektor zabroniliśmy uczniom wchodzić do klas w butach”. Do dzisiaj
pamiętamy ile było powagi w wypowiedziach Pana Jana – no i po takim dictum
każdy musiał zdjąć buty i założyć „kapcie”.
Budynek naszego gimnazjum
został zniszczony w czasie działań wojennych, ale każdy z nas żyjących pamięta,
że w tym miejscu przy ul. Książęcej Nr 4 była szkoła w której pobieraliśmy
naukę w latach 1933-1938.
Warszawa
listopad 1992 r.
LISTA ABSOLWENTÓW
1.
Ryszard Binkiewicz
Ur. 1918 r. 1938/39
rozpoczyna studia medyczne w Szkole Podchorążych Sanitarnej w Warszawie. Bierze
udział w Kampanii Wrześniowej 1939 r. w obsłudze pociągu sanitarnego na różnych
trasach, kończąc służbę w dn. 17
września w m. Równe, po wkroczeniu wojsk radzieckich do Polski. Wzięty do
niewoli zostaje włączony do transportu
jeńców wojennych z którego ucieka i przedostaje się do Warszawy. Tropiony przez
policję hitlerowską (GESTAPO) opuszcza Warszawę przenosząc się na teren powiatu
Grójeckiego. Działa w Ruchu Oporu ZWZ-AK pod pseudonimem „Latinus”. W r. 1945
zostaje aresztowany przez organa bezpieczeństwa: NKWD-UB i przez 6 tyg. jest
więziony w zakładzie karnym w Grójcu. W r. 1947 wstępuje na Uniwersytet
Warszawski i w r. 1951 otrzymuje dyplom magistra prawa. Jest długoletnim
pracownikiem administracji państwowej a następnie radcą prawnym wielu
instytucji. W latach 1971/1975 pełni funkcję Przewodniczącego Powiatowej Rady
Narodowej w Grodzisku Mazowieckim. W r. 1979 przechodzi na emeryture jako V-ce
Dyrektor w Ministerstwie Adm. Gosp. Ter. i Ochrony Środowiska. Mieszka w
Milanówku.
2.
Tadeusz Cissowski
Ur. 1919 r. 1938/39 służba
wojskowa na Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty. Udział w Kampanii
Wrześniowej. Po wyzwoleniu mieszkał w Warszawie. Dalszych informacji brak.
3.
Bogusław Czekajewski
Ur. 1920 r. 1938/39 służba
wojskowa na Kursie Podchorążych Rez. 20 dywizji Pioechoty w Słonimie. Udział w
Kampanii Wrześniowej 39 r. Uczestnik bitwy pod Kockiem. Po kapitulacji
przedostaje się do Warszawy gdzie spędza okres okupacji. W r. 1944 bierze
udział w Powstaniu Warszawskim, następnie pobyt w obozach jenieckich Sandbostel
i Lubeka. Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji. Zmarł we Francji w r.
1970.
4.
Mieczysław Dyńczak
Ur. 1919 r. 1938/39 służba
wojskowa na Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty. Udział w Kampanii Wrześniowej
1939 r. Po kapitulacji przedostaje się do Warszawy gdzie mieszka podczas
niemieckiej okupacji. Działa w Ruchu Oporu ZWZ-AK w latach 1941/44. Podczas
Powstania Warszawskiego ciężko ranny zostaje ewakuowany do szpitala w
Żyrardowie, gdzie umiera w październiku 1944 r.
5.
Henryk Dzierżanowski
Ur. 1919 r. 1938/39 służba
wojskowa na Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty. Po rozbiciu jednostki przez
wojska niemieckie ucieka do Warszawy gdzie spędza część okupacji. Po wojnie
przeniósł się do Bydgoszczy i pracował w tamtejszej Dyrekcji PKS.
6.
Jerzy Gruszka
Ur. 1919 r. Po ukończeniu gimnazjum w r. 1938 podejmuje pracę zawodową (ze względu na zły stan zdrowia został zwolniony z odbycia służby wojskowej). W czasie niemieckiej okupacji mieszka w Warszawie. W r. 1941 ginie w katastrofie kolejowej na trasie Warszawa-Siedlce.
7.
Tadeusz Hahn
Ur. 1920 1938/39 służba wojskowa na Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty. Udział w Kampanii Wrześniowej 1939 r. Po kapitulacji dostaje się do niewoli niemieckiej i przez pewien czas przebywa w Stalagu II a – Neubranderburg. Przy rejestracji podaje władzom obozowym fałszywą datę urodzenia i jako małoletni zostaje zwolniony. Dalszych informacji brak.
8.
Jerzy Hejmo
Ur. 1920 r. 1938/39 służba wojskowa w Szkole
Podchorążych Broni Pancernej w Modlinie. Uczestnik Kampanii Wrześniowej 1939 r.
W bitwie pod Brzeżanami dostaje się do niewoli radzieckiej skąd ucieka
kontynuując dalszą walkę z Niemcami w Zgrupowaniu pułk. Hanki-Kuleszy. Po
kapitulacji przebywa w obozach jenieckich w Niemczech: Grossborn, Prenzlau i
Neubrandenburg. W maju 1945 po uwolnieniu przez wojska alianckie zostaje
instruktorem w Szkole Motorowej na terenach okupowanych przez I Dywizję
Pancerną gen. Maczka. W r. 1946 powraca do kraju i rozpoczyna studia na
Wydziale Rolniczo-Leśnym U. J., które kończy w r. 1951 jako mgr inż. nauk
agrotechnicznych i rolniczych. Po studiach przenosi się do Sanoka gdzie przez
cały czas do momentu przejścia na emeryturę pracuje w instytucjach państwowych.
Mieszka w Sanoku.
9.
Teodor Hibszer
Ur. 1920 r. 1938/39 rozpoczyna studia na
Uniwersytecie Warszawskim. W r. 1939 po wkroczeniu wojsk niemieckich do Polski
przebywa przez pewien czas w Warszawie. W r. 1940 w obawie przed
prześladowaniami ludności żydowskiej przez hitlerowców ucieka do Lwowa.
Dalszych informacji brak.
10.
Jerzy Kozłow
Ur. 1919 r. Po ukończeniu gimnazjum w r. 1938
podejmuje pracę w zakładzie mechanicznym swojego ojca. W czasie okupacji
hitlerowskiej zakład ten znajdował się na terenie getta warszawskiego. W r.
1943 po likwidacji getta Jerzy Kozłow podzielił los większości Żydów ginąc w
jednym z obozów zagłady.
11.
Jan Lazarek
Ur. 1920 r. 1938/39 służba wojskowa na Kursie
Podchorążych Rezerwy Piechoty. Bierze udział w Kampanii Wrześniowej 1939 r. Po
kapitulacji przedostaje się do Warszawy i działa w Ruchu Oporu ZWZ-AK. W jednej
z akcji dwóch jego braci zostaje zastrzelonych przez hitlerowców. Po wojnie
kończy studia ekonomiczne i pracuje w centrali handlu zagranicznego związanej z
przemysłem tekstylnym. Mieszka w Łodzi.
12.
Zbigniew Lewandowski
Ur. 1920 r. 1938/39 rozpoczyna studia na
Politechnice Warszawskiej. W r. 1939 ginie podczas oblężenia Warszawy przez
wojska niemieckie.
13. Eugeniusz Loret
Ur. 1920 r. 1938/39 służba wojskowa w Centrum
Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Udział w Kampanii Wrześniowej 1939 r. Po
rozbiciu jednostki przez wojska radzieckie dostaje się do niewoli i zostaje
wywieziony do obozu w Ostaszkowie. Na zasadzie porozumienia
niemiecko-radzieckiego zostaje przewieziony do obozu jeńców wojennych w
Niemczech gdzie przebywa do zakończenia wojny. Do kraju powraca w r. 1945 i
rozpoczyna studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, które kończy w
r. 1950. Pracuje w wielu instytucjach jako radca prawny. Był działaczem
Polskiego Związku Łowieckiego i Związku Kynologicznego, pełnił poważne funkcje
w tych organizacjach. Zmarł w Warszawie w r. 1990.
14.
Gabriel Nowicki
Ur. 1920 r. Po ukończeniu gimnazjum r. 1938
rozpoczyna studia na Wydziale Farmacji Uniwersytetu Warszawskiego. Okres
okupacji spędził w Warszawie, posiadał obywatelstwo brazylijskie z racji
urodzenia się na Kurytybie. W r. 1948 wyjechał na stałe do Brazylii.
15. Jerzy Cremus
Ur. 1920 r. 1938/39 służba wojskowa na Kursie Podchorążych Rezerwy 20 Dywizji Piechoty w Słonimie. Uczestnik Kampanii Wrześniowej 1939 r., brał udział w bitwie pod Kockiem. Po kapitulacji przedostaje się do Warszawy i w r. 1940 zostaje wywieziony do Berlina skąd ucieka. Od 1941 r. poszukiwany przez gestapo ukrywa się pod fałszywym nazwiskiem – Zdzisław Sarzyński. Działa w Ruchu Oporu ZWZ-AK, w czasie Powstania Warszawskiego walczy w stopniu ppor. pseud. „Iskra”. Po wyzwoleniu kończy studia ekonomiczne oraz specjalistyczne informatyczne w Warszawie oraz Pradze w Czechosłowacji. Pracuje na stanowisku kierownika Ośrodka Obliczeniowego w Centrali Kolportażu RSW PRASA. Od 1981 r. na emeryturze. Mieszka w Warszawie.
16. Adolf
Popławski
Ur. 1918 r. 1938/39 służba wojskowa na Kursie Podchorążych Rezerwy 20 Dywizji Piechoty w Słonimie. Udział w Kampanii Wrześniowej 1939 r., uczestnik bitwy pod Kockiem. Po kapitulacji pobyt w obozach jenieckich w Niemczech: Landsberg, Sandbostel, Lubeka. 1945 r. powrót do kraju, studia na Uniwersytecie Warszawskim. Pracuje w dziennikarstwie, pełni funkcję z-cy naczelnego redaktora tygodnika „Przyjaźń”. Zmarł w Warszawie w r. 1973.
17. Mieczysław
Rosołowski
Ur. 1919 r. 1938/39 służba wojskowa na Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty. Udział w Kampanii Wrześniowej. Po wyzwoleniu mieszkał w Warszawie. Dakszych informacji brak.
18. Henryk
Rusinowski
Ur. 1919 r. 1938/39 służba wojskowa na Kursie Podchorążych Rezerwy 20 Dywizji Piechoty w Słonimie. Udział w Kampanii Wrześniowe 1939 r. w 178 pp SGO „Polesie”. W bitwie pod Kobryniem dostaje się do niewoli radzieckiej i skierowany do obozu w Brześciu, Po krótkim pobycie ucieka z transportu kolejowego i przedostaje się do Warszawy. Udział w Ruchu Oporu ZWZ-AK, w czasie Powstania Warszawskiego walczy w stopniu ppor. jako d-ca 150 plutonu AK w rejonie Politechniki (pseud. „Huragan”). Po kapitulacji pobyt w obozach jenieckich w Niemczech: Sandbostel i Lubeka. 1945/47 służba w Polskich Siłach Zbrojnych we Włoszech i Wielkiej Brytanii. W r. 1947 powraca do kraju. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego – Wydział Filologii Angielskiej, doktorat z ekonomii turystyki. Pracuje w przedsiębiorstwach turystycznych: Z-ca Dyr. Nacz. PBP „Orbis”, Dyrektor Ośrodka Orbisu w Paryżu, Dyr. Biura Turystyki Zagranicznej PZMot. Od 1979 r. na emeryturze. Mieszka w Warszawie.
19. Antoni
Ruszkiewicz
Ur. 1920 r. 1938/39 służba wojskowa na Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty. Poległ w Kampanii Wrześniowej 1939 r.
20. Eugeniusz Szczechura
Ur. 1919 r. Po ukończeniu gimnazjum r. 1938 rozpoczyna pracę zawodową. Okres okupacji niemieckiej spędza w Warszawie, działa w Ruchu Oporu: Armia Ludowa. Po wyzwoleniu pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Dalszych informacji brak.
21. Romuald
Wołk
Ur. 1920 r. 1938/39 rozpoczyna studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Podczas niemieckiej okupacji uczy się w Szkole Technicznej Wawelberga, która w tamtym okresie spełniała rolę nieoficjalnej wyższej uczelni dostępnej dla Polaków. Rozpoczęte w r. 1938 studia kończy po wojnie na Politechnice Łódzkiej. Jest doktorem nauk technicznych. Przez wiele lat pracował w Instytucie Pracy a następnie w Instytucie Doskonalenia Kadr Kierowniczych. Równocześnie był wykładowcą na Politechnice Warszawskiej. Od r. 1990 na emeryturze, mieszka w Warszawie.
22. Jan
Zieliński
Ur. 1919 r. 1938/39 służba wojskowa w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Podczas Kampanii Wrześniowej 1939 r. walczy jako podchorąży IV Pułku Strzelców Konnych. Po kapitulacji przedostaje się do Warszawy gdzie mieszka podczas okupacji. Działa w Ruchu Oporu ZWZ-AK. Po zakończeniu wojny pracuje w różnych instytucjach na stanowisku głównego ksiegowego. Zmarł w Warszawie w r. 1987.
Klasa
na ćwiczeniach Przysposobienia Wojskowego